यथा तु रोपितो वृक्षः पुरुषेण विवर्धितः | ह्रस्वकेन दुरारोहो रूढ स्कन्धो महा द्रुमः || २-१०५-८ स यदा पुष्पितो भूत्वा फलानि न विदर्शयेत् | स ताम् न अनुभवेत् प्रीतिम् यस्य हेतोः प्रभावितः || २-१०५-९ एषा उपमा महा बाहो त्वम् अर्थम् वेत्तुम् अर्हसि | यदि त्वम् अस्मान् ऋषभो भर्ता भृत्यान् न शाधि हि || २-१०५-१०

yathaa tu ropito vR^ikShaH puruSheNa vivardhitaH | hrasvakena duraaroho ruuDha skandho mahaa drumaH || 2-105-8 sa yadaa puShpito bhuutvaa phalaani na vidarshayet | sa taam na anubhavet priitim yasya hetoH prabhaavitaH || 2-105-9 eShaa upamaa mahaa baaho tvam artham vettum arhasi | yadi tvam asmaan R^iShabho bhartaa bhR^ityaan na shaadhi hi || 2-105-10