इति संचिन्त्य तद्राजा नाध्यगच्छ त्तदा सुखम् | प्रतिलभ्य चिरात्सम्ज्ञाम् कैकेयीवाक्यताडितः || २-१२-३ व्यथितो विक्लबशचैव व्याघ्रीम् दृष्ट्वा यथा मृगः | असम्वृतायामासीनो जगत्याम् दीर्घमुच्छ्वसन् || २-१२-४ मण्ड्ले पन्नगो रुद्धो मन्त्रैरिव महाविषः | अहोधिगिति सामर्षो वाचमुक्त्वा नराधिपः || २-१२-५ मोहमापेदिवान्भूयः शोकोपहतचेतनः |

iti sa.nchintya tadraajaa naadhyagachchha ttadaa sukham | pratilabhya chiraatsamjJNaam kaikeyiivaakyataaDitaH || 2-12-3 vyathito viklabashachaiva vyaaghriim dR^ishhTvaa yathaa mR^igaH | asamvR^itaayaamaasiino jagatyaam diirghamuchchhvasan || 2-12-4 maNDle pannago ruddho mantrairiva mahaavishhaH | ahodhigiti saamarshho vaachamuktvaa naraadhipaH || 2-12-5 mohamaapedivaanbhuuyaH shokopahatachetanaH |