ततो निर्धूय सहसा शिरो निःश्वस्व चासकृत् | पाणौ पाणिम् विनिष्पिष्य दन्तान् कटकटाय्य च || २-३५-१ लोचने कोपसम्रक्ते वर्णम् पूर्वोचितम् जहत् | कोपाभिभूतः सहसा सम्तापमशुभम् गतः || २-३५-२ मनः समीक्षमाणश्च सूतो दशरथस्य सः | कम्पयन्निव कैकेय्या हृदयम् वाक्छरैश्शितैः || २-३५-३ वाक्यवज्रैरनुपमैर्निर्भिन्दन्निव चाशुगैः | कैकेय्या सर्वमर्माणि सुमन्त्रः प्रत्यभाषत || २-३५-४
tato nirdhuuya sahasaa shiro niHshvasva chaasakR^it | paaNau paaNim vinishhpishhya dantaan kaTakaTaayya cha || 2-35-1 lochane kopasamrakte varNam puurvochitam jahat | kopaabhibhuutaH sahasaa samtaapamashubham gataH || 2-35-2 manaH samiikshamaaNashcha suuto dasharathasya saH | kampayanniva kaikeyyaa hR^idayam vaakchharaishshitaiH || 2-35-3 vaakyavajrairanupamairnirbhindanniva chaashugaiH | kaikeyyaa sarvamarmaaNi sumantraH pratyabhaashhata || 2-35-4
Translation
Then, moving his head all of a sudden sighing again and again, rubbing his hand in hand, grinding his teeth, turning his eyes red with anger shedding his normal colour, overwhelmed with wrath, suddenly getting the evil grief, carefully reading Dasaratha's mind, sumantra the charioteer spoke(as follows) as though shaking Kaikeyi's heart with sharp arrows, in the form of thunderbolting words speedily peircing all her vitals.
Chapter context
Sumantra Rails at Kaikeyi
31 verses · Verse 1 of 31
3% through chapter