वीरैर् अध्युषिताम् पूर्वम् अस्माकम् तात पूर्वकैः | सत्य नामाम् दृढ द्वाराम् हस्त्य् अश्व रथ सम्कुलाम् || २-१००-४० ब्राह्मणैः क्षत्रियैर् वैश्यैः स्व कर्म निरतैः सदा | जित इन्द्रियैर् महा उत्साहैर् वृत अमात्यैः सहस्रशः || २-१००-४१ प्रासादैर् विविध आकारैर् वृताम् वैद्य जन आकुलाम् | कच्चित् समुदिताम् स्फीताम् अयोध्याम् परिरक्षसि || २-१००-४२
viirair adhyuShitaam puurvam asmaakam taata puurvakaiH | satya naamaam dR^iDha dvaaraam hasty ashva ratha samkulaam || 2-100-40 braahmaNaiH kShatriyair vaishyaiH sva karma nirataiH sadaa | jita indriyair mahaa utsaahair vR^ita amaatyaiH sahasrashaH || 2-100-41 praasaadair vividha aakaarair vR^itaam vaidya jana aakulaam | kaccit samuditaam sphiitaam ayodhyaam parirakShasi || 2-100-42
Translation
"I hope you preserve the City of Ayodhya, furnished with everything and flourishing, that was formerly inhabited by our heroic ancestors, O my dear brother, that is worthy of its name, with its fortified gates, its elephant horses and chariots that fill it, with its brahmins, warriors and merchants in thousands, ever engaged in their respective duties, with its noble citizens self-controlled and full of energy, with its palaces in various shapes and the learned who abound there."
Chapter context
Rama Enquires his Father's Welfare with Bharata
67 verses · Verse 40 of 67
60% through chapter