स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुत आत्मजः | धृष्टम् आस्फोटयामास लन्काम् शब्देन पूरयन् || ५-४३-६
astravijjayataam raamo lakShmaNaH ca mahaabalaH | raajaa jayati sugriivo raaghavena abhipaalitaH || 5-43-8 daaso aham kosala indrasya raamasya akliShTa karmaNaH | hanumaan shatru sainyaanaam nihantaa maaruta aatmajaH || 5-43-9 na raavaNa sahasram me yuddhe pratibalam bhavet | shilaabhiH tu praharataH paadapaiH ca sahasrashaH || 5-43-10 ardayitvaa puriim lankaam abhivaadya ca maithiliim | samR^iddha artho gamiShyaami miShataam sarva rakShasaam || 5-43-11
Translation
Enhancing his body to a very big size by dint of his distinction, Hanuma clapped on his arms strongly, filling the City of Lanka with sound.
Word by word
bhuutvaa
becoming
sumahaakaayaH
one having a very big body
prabhaavaat
by dint of his distinction
maarutaatmajaH
Hanuma
aasphoTayaamaasa
clapped on his arms
dhR^iSTam
strongly
puurayan
filling
laNKaam
the city of Lanka
shabdena
with sound.
Chapter context
Hanuma Thinks of Destroying a Sacred Sanctuary of Demons
16 verses · Verse 6 of 16
25% through chapter