Verse 6·VR 5.43.6

स भूत्वा तु महाकायो हनूमान् मारुत आत्मजः | धृष्टम् आस्फोटयामास लन्काम् शब्देन पूरयन् || ५-४३-६

astravijjayataam raamo lakShmaNaH ca mahaabalaH | raajaa jayati sugriivo raaghavena abhipaalitaH || 5-43-8 daaso aham kosala indrasya raamasya akliShTa karmaNaH | hanumaan shatru sainyaanaam nihantaa maaruta aatmajaH || 5-43-9 na raavaNa sahasram me yuddhe pratibalam bhavet | shilaabhiH tu praharataH paadapaiH ca sahasrashaH || 5-43-10 ardayitvaa puriim lankaam abhivaadya ca maithiliim | samR^iddha artho gamiShyaami miShataam sarva rakShasaam || 5-43-11

Translation

Enhancing his body to a very big size by dint of his distinction, Hanuma clapped on his arms strongly, filling the City of Lanka with sound.

←→navigate verses

Word by word

bhuutvaa

becoming

sumahaakaayaH

one having a very big body

prabhaavaat

by dint of his distinction

maarutaatmajaH

Hanuma

aasphoTayaamaasa

clapped on his arms

dhR^iSTam

strongly

puurayan

filling

laNKaam

the city of Lanka

shabdena

with sound.

Chapter context

43

Hanuma Thinks of Destroying a Sacred Sanctuary of Demons

16 verses · Verse 6 of 16

25% through chapter

← All verses in this chapter

Previous

Verse 5

Next

Verse 7

↑ Sundara Kanda — All Chapters