दुह्खम् आपद्यते देवी तव अदुह्ख उचिता सती || ५-६५-१२ रावण अन्तः पुरे रुद्ध्वा राक्षसीभिः सुरक्षिता | एक वेणी धरा दीना त्वयि चिन्ता परायणा || ५-६५-१३ अधः शय्या विवर्ण अन्गी पद्मिनी इव हिम आगमे | रावणात् विनिवृत्त अर्था मर्तव्य कृत निश्चया || ५-६५-१४ देवी कथंचित् काकुत्स्थ त्वन् मना मार्गिता मया |
tataH sambhaaShitaa devii sarvam artham ca darshitaa || 5-65-16 raama sugriiva sakhyam ca shrutvaa priitim upaagataa | niyataH samudaacaaro bhaktiH ca asyaaH tathaa tvayi || 5-65-17
Translation
"O hero! Seetha, who deserves to live happily with you, is obtaining grief. O Rama! I somehow searched that princess, Seetha wearing a single plait (as a as a mark of desolation), looking miserable, remaining absorbed in your thought, reposing on the floor, having discoloured limbs like a lotus in winter, turning back the wish from Ravana, having determined to die, but thinking of you alone."
Word by word
viira
O hero!
tvayaa sukhocitaa devii
Seetha; who deserves to live happily with you
aapadyate
is obtaining
duHkham
grief
kaakutthsa
O Rama!
kathamchit
somehow
maargitaa
searched through
mayaa
by me
devii
that princess
ekveNiidharaa
wearing a single plait (as a mark of desolation)
diinaa
miserable
tvayi chintaaparaayaNaa
remaining absorbed in your thought
adaH shayyaa
reposing n the floor
vivarNaaNgii
having discoloured limbs
padminiiva
like a louts
himaagame
in the winter-season
vinivR^ittaarthaa
turning back the wish
raavaNaat
from Ravana
martavyakR^ita nishchayaa
having determined to die
tvanmanaaH
and thinking of you.
Chapter context
Hanuma Conveys Seetha's Message to Sri Rama
22 verses · Verse 12 of 22
45% through chapter