भूयः तु शरम् उद्धृत्य कुपितः तत्र राघवः | सूर्य रश्मि प्रतीकाशम् ज्वलंतम् अरि मर्दनम् || ३-४४-१३ संधाय सुदृढे चापे विकृष्य बलवत् बली | तम् एव मृगम् उद्दिश्य श्वसंतम् इव पन्नगम् || ३-४४-१४ मुमोच ज्वलितम् दीप्तम् अस्त्रम् ब्रह्म विनिर्मितम् |
mriyamaaNaH tu maariico jahau taam kR^itrimaam tanum || 3-44-17 smR^itvaa tat vacanam raksho dadhyau kena tu lakshmaNam | iha prasthaapayet siitaa taam shuunye raavaNe haret || 3-44-18
Translation
At that instant Raghava became highly infuriated and unholstered a holocaustic, enemy-subjugating arrow that is similar to the flare of the sun, tautening it on his very sturdy bow that forceful Rama forcefully outstretched the bowstring with arrow targeting the Golden Deer alone, and released that fierily blazing arrow-missile which is carefully created by Brahma and which is hissing like a snake. [3-44-13, 14, 15a]
Chapter context
Rama Eliminates Mareecha
20 verses · Verse 13 of 20
50% through chapter