एष चूडा मणिः श्रीमान् मया ते यत्न रक्षितः | मनः शिलायाः तिकलः तम् स्मरस्व इति च अब्रवीत् || ५-६५-२२ त्वया प्राष्टे तिम्के तम् किल स्मर्तुमर्हसि |
tau jaata aashvaasau raaja putrau viditvaa | tac ca abhij~naanam raaghavaaya pradaaya | devyaa ca aakhyaatam sarvam eva aanupuurvyaat | vaacaa sampuurNam vaayu putraH shasha.nsa || 5-65-27
Translation
"This beautiful jewel for the head has been well-guarded by me. You also ought to recall a mark indeed painted by you (by slip) on the curve of my cheek with powder of an orange-red rock, when my former mark on my forehead got effaced."
Word by word
eSaH
this
shriimaan
beautiful
chuuDaa maNiH
jewel for the head
suparirakSitaH
has been well-guarded
mayaa
by me
arhasi
you ought
smartum
to recall
niveshitaH kila tilakaH
a mark indeed painted
tvayaa
by you (by a slip)
gaN^Dapaarshve
on the curve of my cheek; orange-red
tilake
when my former mark on my forehead
praNaShTe
got effaced.
Chapter context
Hanuma Conveys Seetha's Message to Sri Rama
22 verses · Verse 22 of 22
77% through chapter