सर्वं च सुखकुःखं ते विदितं ममम् राघव | यत्त्वया विपुलं प्राप्तं जनस्थाननिवासिना || ६-१२४-९
maariichadarshanaM chaiva siitonmathanameva cha | kabandhadarshanaM chaiva pampaabhigamanaM tathaa || 6-124-11 sugriiveNa cha te sakhyaM yathaa vaalii hatastvayaa | maargaNaM chaiva vaidehyaaH karma vaataatmajasya cha || 6-124-12 viditaayaaM cha siitaayaaM nalaseturyathaa kR^itaH | yathaa chaadiipitaa laN^kaa prahR^iShTuurariyuuthapaiH || 6-124-13 saputrabaandavaamaatyaH sabalaH sahaavaahanaH | yathaa cha nihataH saMkhye raavaNo baladarpitaH || 6-124-14 yathaa cha nihate tasmin raavaNe devakaNTake | samaagamashcha tridashairyathaa dattashcha te varaH || 6-124-15 sarvam mamaitadviditaM tapasaa dharmavatsala | saMpatanti cha me shiShyaaH pravR^ittyaakhyaaH puriimitaH || 6-124-16
Translation
"That joy and sorrow experienced by you in abundance while residing in Janasthana-forest in completely known to me, O Rama!"
Word by word
sarvam viditam
it is completely known
mama
to me
te
of you
janasthaana nivaasinaa
having resided in Janasthana forest
praaptam
and having to
yat vipulam
that abundant
sukha duHkham
joy and sorrow
tvayaa
by you
raaghava
o Rama!
Chapter context
Rama Lands at Sage Bharadwaja's Hermitage
15 verses · Verse 9 of 15
47% through chapter